2D1A3454.jpg

TOBIAS Cornelissen

editor

 

STOERE JONGEN

Tijdens pakkertje liet hij zich gemakkelijk door haar vangen zodat ze niet voor de andere jongens zou gaan. Hij plaagde haar en deed stoer, tot in groep 7 op msn ineens de woorden stonden die hij zelf nooit tegen haar had durven zeggen: 'wil je vrkrng?'.  Het had gewerkt, hij had haar gewonnen! 'Oeps, dat was m'n nichtje. Sorry!'. Hij kon wel door de grond zakken. De volgende dag op school vroeg ze hem weer verkering, dit keer was het echt. Hij juichte van binnen maar ging eerst met zijn vrienden overleggen voordat hij haar koeltjes antwoord gaf: 'Ja'. Hij wist niet hoe hij zich moest gedragen. Van binnen o zo blij en verlegen, van buiten stoer en afhoudend. Zijn imago vond hij belangrijker dan haar gevoelens. Ze sprak hem hierop aan maar hij ontkende het. Huilend maakte ze het uit. De enige die hij zijn tranen toonde was zijn kat. Ooit was ik een stoere jongen.